Πολλοί μελετητές έχουν την αντίληψη ότι ο εν θερμώ γαλβανισμένος χάλυβας είναι απαγορευτικός σε σχέση με άλλες μορφές αντιδιαβρωτικής προστασίας.  Αυτό πιθανότατα οφείλεται σε διάφορα πράγματα, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι το γαλβάνισμα θεωρείται ως σύστημα Cadillac λόγω της μακροζωίας του χωρίς συντήρηση.  Ωστόσο, λόγω της σχετικά σταθερής τιμής του ψευδαργύρου και της αποτελεσματικότητας της τεχνολογίας/διαδικασίας τα τελευταία 20 χρόνια, το γαλβάνισμα εν θερμώ έχει γίνει σταθερά πιο ανταγωνιστικό, και συχνά λιγότερο δαπανηρό, σε πρώτη φάση σε σχέση με άλλα συστήματα προστασίας από τη διάβρωση.

Πολλά άλλα συστήματα αντιδιαβρωτικής προστασίας, όπως η βαφή και η επικάλυψη με σκόνη, έχουν σημειώσει αύξηση του κόστους κατά 100% ή και περισσότερο τα τελευταία πέντε χρόνια.  Επίσης να προσθέσουμε οτι, αυτά τα συστήματα προστασίας απαιτούν συντήρηση σε πιο συχνή βάση, αυξάνοντας το κόστος του κύκλου ζωής.  Το άμεσο κόστος συντήρησης για κάθε έργο είναι συνήθως 2-5 φορές το αρχικό κόστος και το έμμεσο κόστος είναι ακόμη χειρότερα 5-11 φορές το άμεσο κόστος επισκευής.

Λόγω της κλιμάκωσης του κόστους άλλων συστημάτων επίστρωσης και του αστρονομικού κόστους συντήρησης, όλο και περισσότεροι κατασκευαστές έχουν αρχίσει να εξετάζουν το κόστος κύκλου ζωής κατά την επιλογή των δομικών υλικών τους.  Το κόστος κύκλου ζωής (LCC) είναι μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση, επειδή εξετάζει το συνολικό κόστος κατά τη διάρκεια ζωής του έργου (αρχικό + συντήρηση).  Επειδή ο εν θερμώ γαλβανισμένος χάλυβας δεν απαιτεί συντήρηση για 70 ή περισσότερα χρόνια στα περισσότερα περιβάλλοντα, συχνά το αρχικό κόστος είναι το κόστος κύκλου ζωής, πράγμα που σημαίνει ότι ο εν θερμώ γαλβανισμένος χάλυβας είναι 2-6 φορές πιο οικονομικός κατά την αναμενόμενη διάρκεια ζωής ενός έργου, καθιστώντας το μια βιώσιμη επιλογή για το σήμερα και το αύριο.

Επομένως, για τους υπεύθυνοι για την επιλογή υλικών για ένα συγκεκριμένο έργο, είναι υψίστης σημασίας να εξετάζουν κάτι περισσότερο από το αρχικό κόστος ενός συστήματος προστασίας. Η συνεκτίμηση της συνολικής διάρκειας ζωής, του αναμενόμενου χρόνου μέχρι την πρώτη συντήρηση και των αντίστοιχων οικονομικών στοιχείων που σχετίζονται με την αρχική και τη συνεχή συντήρηση παρέχει μια πιο ακριβή πρόβλεψη του αντίκτυπου του έργου στις μελλοντικές γενιές.